Nie można więc w oparciu o te przepisy postawić zarzutu osobie publikującej treści pornograficzne, która uprzedza użytkowników sieci Internet o możliwości kontaktu z treściami pornograficznymi i jednocześnie wymagającej potwierdzenia, że dany użytkownik jest osobą dorosłą i wyraża zgodę na odbiór treści pornograficznych.
Natomiast administrator systemu teleinformatycznego (np. serwera) udostępniający swoje zasoby teleinformatyczne w celu przechowywania i udostępniania przez inne osoby ich treści (hosting), w przypadku powzięcia urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o popełnieniu opisanych powyżej przestępstw przez osobę, której udostępnia swoje zasoby teleinformatyczne, powinien podjąć działania zmierzające do uniemożliwia dostępu do tych treści (art. 14 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną). Nie ma on natomiast obowiązku podejmowania nadzwyczajnych działań zmierzających do odnalezienia treści pornograficznych wśród treści hostowanych na swoim serwerze oraz ich usuwania bez urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o nielegalnym rozpowszechnianiu pornografii. Ze względu na charakter sieci Internet, jej ciągłą i dynamiczną zmienność oraz ogrom treści byłoby to zresztą niezmiernie trudne w realizacji.
Źródła:
Akt prawny:
Ustawa Kodeks karny z dnia 06 czerwca 1997 r. (Dz.U. nr 88, poz. 553 ze zm.).
Materiały edukacyjne:
- Andrzej Marek, Komentarz Kodeks karny, Wydawnictwo Lex 2007 r., wydanie IV;
- Jarosław Warylewski, Pornografia w Internecie – wybrane zagadnienia karnoprawne, Prokuratura i Prawo z 2002, nr 4, poz. 52;
- Michał Sowa, Ogólna charakterystyka przestępczości internetowej, Palestra z 2001, nr 5-6, poz. 25;
- Tomasz Pudo, Pornografia w Internecie – aspekty prawnokarne, Czasopismo Prawa Karnego i nauk penalnych z 2005 r., nr 2, poz. 97;
- Patrycja Kozłowska, Marek Mozgawa, Prawnokarne aspekty rozpowszechniania pornografii (analiza dogmatyczna i praktyka ścigania), Prokuratura i Prawo z 2002, nr 3, poz. 7.
